Ανθρωπολογία και Υλικός Πολιτισμός

Ελεάνα Γιαλούρη

Περιγραφή

Ο κόσμος των πραγμάτων και των υλικών που παράγουν οι άνθρωποι αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα των πολιτισμών τόσο του παρελθόντος όσο και του παρόντος. Αν και το ενδιαφερόν των ανθρωπολόνων για τον υλικό πολιτισμό είναι τόσο παλιό όσο και η ίδια η ανθρωπολογία, ο Υλικός Πολιτισμός ως αυτοδύναμο πεδίο μελέτης αρχίζει να χαίρει μιας εντατικότερης και συστηματικότερης έρευνας πολύ αργότερα. Από παθητικοί δείκτες κοινωνικών σχέσεων ή από τέχνεργα που απλώς εξυπηρετούν λειτουργικές ανάγκες, πρόσφατες μελέτες έχουν αναγνωρίσει στα πράγματα έναν πολύ πιο ενεργητικό και αποφασιστικό ρόλο στην κοινωνία. Τα πράγματα δεν εικονογραφούν απλώς την ανθρώπινη πράξη, αλλά μετέχουν αυτής και ε

Περισσότερα  
Κωδικός: TMH176
Σχολή - Τμήμα: Κοινωνικής Ανθρωπολογίας » Προπτυχιακό
CC - Αναφορά - Μη Εμπορική Χρήση - Όχι Παράγωγα Έργα
CC - Αναφορά - Μη Εμπορική Χρήση - Όχι Παράγωγα Έργα

Θεματικές Ενότητες

  • Τί περιλαμβάνει ο όρος 'υλικός πολιτισμός';
  • Γιατί είναι σημαντικό το πεδίο του Υλικού Πολιτισμού στην Ανθρωπολογία και ποιες όψεις του μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο ενδιαφέροντος για αυτή;
  • Ο υλικός κόσμος είναι 'άψυχος' και 'παθητικός', στον αντίποδα της οντότητας 'άνθρωπος', ή άρρηκτα συνδεδεμένος με την ανθρώπινη υπόσταση και την κοινωνική δράση;
  • C. Tilley: μεγαλώνοντας σε ένα σπίτι.
  • Ε. Goffman, Ε.Η. Gombrich: Η δύναμη του 'πλαισίου'.
  • D. Miller: η 'ταπεινότητατων πραγμάτων'.
  • Ιστορική Αναδρομή στη Μελέτη του Υλικού Πολιτισμού.
  • 19ος αιώνας: Προσπάθεια διάσωσης υλικών μαρτυριών για τους υπό εξαφάνιση πολιτισμούς. Τα προϊόντα του υλικού πολιτισμού ως εκδήλωση ή 'απολίθωμα' που μαρτυρούσε το βαθμό εξέλιξης μιας κοινωνίας.
  • Λειτουργισμός και Δομολειτουργισμός: Μετατόπιση του ενδιαφέροντος των ερευνητών από τα αντικείμενα στις κοινωνικές σχέσεις. Περιορισμός των τεχνέργων σε μια στεγνή συζήτηση τεχνολογιών ή σε μια περιγραφή υλικών μορφών που απλώς εικονογραφούσε το κοινωνικό πλαίσιο.
  • Η θεωρητική μετάβαση στο Δομισμό και τη Συμβολική Ανθρωπολογία. Τα πράγματα δεν είναι μόνο καλά για χρήση, αλλά και 'τροφή για σκέψη'(Ι_θνί- Strauss).
  • Πέρα από τη γλώσσα: Η υλικότητατων πραγμάτων.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  • Γιαλούρη, Ε. 2012. Υλικός Πολιτισμός: Οι περιπέτειες των πραγμάτων στην ανθρωπολογία. Στο Ε. Γιαλούρη (επιμ.) Υλικός Πολιτισμός. Η Ανθρωπολογία στη Χώρα των Πραγμάτων. Αθήνα: Αλεξάνδρεια.
  • Οικονόμου, Α. 2014. Υλικός Πολιτισμός: Θεωρία, Μεϋοδολογία, Αξιοποίηση. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαζήση (κεφ. 2,3,7)
  • Tilley, C. 2001. Ethnography and material culture. Στο Atkinson et al. (επιμ.) Handbook of Ethnography. London: Sage.
  • Tilley, C. et al. (επιμ.) 2006.Handbook of Material Culture. London: Sage. (Introduction).

Ferdinand de Saussure                                                                                                 '

To σημείο: σημαίνον (η λέξη, η λεκτική μορφή)

σημαινόμενο (η ιδέα, η έννοια στην οποία αναφέρεται η λέξη)

Η γλώσσα: γλώσσα (langue): οι κανόνες και οι κώδικες που διέπουν ένα γλωσικό σύστημα.

ομιλία (parole): οι συγκεκριμένες μορφές ομιλίας που παράγει κάθε ομιλητής.

Levi-Strauss

Η εφαρμογή της γλωσσολογικής προσέγγισης του F. de Saussure στη ανάλυση του πολιτισμού και η αναζήτηση βαθύτερων δομών πίσω από τα πολιτισμικά φαινόμενα, (βλ. το παράδειγμα της γεωλογίας).

Roland Barthes

Η εφαρμογή της προσέγγισης του F. de Saussure για την ανάγνωση γενικών πολιτισμικών κωδίκων: Όχι μόνο οι λέξεις, αλλά και εικόνες και αντικείμενα λειτουργούν ως σημαίνοντα στην παραγωγή νοήματος και επιτρέπουν την επικοινωνία. Άρα μπορούν να υποβληθούν σε μια ανάλυση που βασίζεται στις γλωσσολογικές έννοιες του F. de Saussure.

Η σημειωτική ανάλυση Παραδείγματα

Η 'καταδήλωση' (το απλό, περιγραφικό, κυριολεκτικό επίπεδο της ανάλυσης) και η 'συνδήλωση' {το πεδίο που συνδέει την 'καταδήλωση' με γενικότερες δοξασίες, αξίες και ερμηνείες μιας κοινωνίας).

Ο 'μύθος' [το ιδεολογικά φορτισμένο μήνυμα ή σημασία που αποτελεί αντικείμενο του δεύτερο επιπέδου ανάλυσης - βλ παράδειγμα νεαρού στρατιώτη που χαιρετά τη γαλλική σημαία).

Οι 'Μυθολονίες' (Βλ. και το ιστορικό πλαίσιο της συγγραφής τους)

Προσπάθεια αμφισβήτησης της 'αθωότητας' και 'φυσικότητας' πολιτισμικών κειμένων και πρακτικών. Ανάλυση των μύθων που κυκλοφορούν στη σύγχρονή του κοινωνία με σκοπό να αποδείξει ότι η αστική εκδοχή της πραγματικότητας δεν αποτελεί τη φυσική τάξη πραγμάτων.

Παραδείγματα: Το κρασί και το γάλα,η διαφήμιση Panzani', 'I'abbe Pierre'

Αποτίμηση και κριτική του έργου του P. Barthes.

Παραδείγματα ανάννωσης Φωτογραφιών από touc J. Bereer και J. Mohr.

 

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  • Μπαρτ, P. .[1978] 1979. Μυθολογίες. ΜάϋημαΑθήνα: Ράππα (σ. 167-171, 208­211).
  • Smith, Ρ. 2006. Πολιτισμική Θεωρία. Μια Εισαγωγή. Αθήνα: Κριτική, (σ. 161-188, 211-225, 242-248).
  • Hall, S. 1997. The work of representation. Στο Στο S. Hall(επιμ.)Στο5. Hall (επιμ.)Representation. London: Sage.
  • Berger, J. &J. Mohr. 1982. Another Way of Telling. Cambridge: Granta Books.

Από το δομισμό στις θεωρίες της πρακτικής και του δρώντος υποκειμένου. Η 'επανασυμφιλίωση' Ιστορίας και Ανθρωπολογίας

  • Μ. Sahlins(βλ. 'δομή της συγκυρίας'), P. Bourdieu(βλ. 'αντικειμενοποίηση'), Α. Giddens(βλ. 'δομοποίηση')
  • Άντικειμενοποίηση' και υλικός πολιτισμός: Η διαδικασία κατά την οποία κατασκευάζοντας και χρησιμοποιώντας αντικείμενατου υλικού κόσμου, οι άνθρωποι κατασκευάζουν και αναπροσδιορίζουν τις ταυτότητες και τους ρόλους τους μέσα σε ένα συγκεκριμένο κοινωνικό πλαίσιο.

Η κοινωνική ζωή των αντικειμένων (Α. Appadurai, I. Kopytoff, J. Hoskins)

-Μια χρήσιμη προσέγγιση: Καταγραφή του τρόπου με τον οποίο το νόημα ενός αντικειμένου μεταβάλλεται με την πάροδο του χρόνου καθώς αυτό ανταλλάσσεται και κυκλοφορεί σε διαφορετικά κοινωνικά πλαίσια. Πώς ένα αντικείμενο εντάσσεται, χρησιμοποιείται και επαναπροσδιορίζεται όταν εισέρχεται σε νέα κοινωνικά και πολιτισμικά πλαίσια; Παραδείγματα από την προσφοράτης προσέγγισης στην ανθρωπολογική μελέτη της παγκοσμιοποίησης, των συστημάτων ανταλλαγής, της πολιτισμικής κληρονομιάς, του χώρου και του χρόνου.

Η αμφισβήτηση μιας αντιστικτικής ταξινόμησης 'άνθρωποι-υποκείμενα' (ως ζωντανά και ενεργητικά) και υλικά πράγματα-αντικείμενα (ως παθητικά και αδρανή)

  • Α. Gell: Τα αντικείμενα ως φορείς δράσης ('agents')

Η συγκρότηση της μελέτης του υλικού πολιτισμού:Το πρώτο περιοδικό για τον υλικό πολιτισμό (Journal of Material Culture)

-To εύρος των επιστημών που ασχολούνται με όψεις του υλικού πολιτισμού

  • Στόχος η ενθάρρυνση της διασταύρωσης ιδεών και προσεγγίσεων μεταξύ μελετητών που ενδιαφέρονται για την υλική διάσταση της συγκρότησης των κοινωνικών σχέσεων

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ D. Miller, The Comfort of Things J. Verrips και Birgit Meyer, 'Kwaku's car'.

 

 ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  • Smith, P. Πολιτισμική Θεωρία. Μια Εισαγωγή. Αθήνα: Κριτική (σ. 211-225).
  • Miller, D. and C.Tilley 1996. Editorial, Journal of Material Culture 1(1): 5-14.
  • Tilley, C. 2006. Objectification. Στο Tilley et al. (επιμ.) 2006. Handbook of Material Culture. London: Sage.
  • Hoskins. J. 2006. Agency, biography and objects. Στο C. Tilley et al. (επιμ.) 2006. Handbook of Material Culture. London: Sage.
  • Kopytoff, 1.1986. The cultural biography of things: commoditization as process. Στο A. Appadurai (επιμ.) The Social Life of Things. Cambridge: Cambridge University Press.
  • Verrips, J. and B. Meyer 2001. Kwaku's car: Thestruggles and stories of a Ghanaian long-distance taxi-driver. Στο D. Miller (επιμ.) Car Cultures. London and New York: Berg.
  • Miller, D. 2001. Possessions. Στο D. Miller (επιμ.). Home Possessions. Material Culture Behind Closed Doors. Oxford and New York: Berg.
  • Gell, A. 1998. Art and Agency. Oxford: Clarendon Press (κεφ. 1 & 2).

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Τα μουσεία είναι 'ουδέτεροι' χώροι που αναδεικνύουν την 'αυθεντική' σημασία των αντικειμένων ή χώροι που 'κατασκευάζουν' σημασίες, αξίες και πολιτισμούς;

ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΩΣ ΠΡΟΪΟΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΩΝ ΙΣΧΥΟΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΗΣ: ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ

Η πρώιμη περίοδος εξέλιξης του 'Μουσείου'

  • Η πολιτική δύναμη του Πτολεμαίου και το Μουσείο στην Αλεξάνδρεια
  • Οι συλλογές θρησκευτικού χαρακτήρα στο Μεσαίωνα και τα λάφυρα των Σταυροφόρων
  • Οι συλλογή του έμπορου και τραπεζίτη Λαυρέντιου των Μεδίκων ως σύμβολο της οικονομικής κυριαρχίας της οικογένειάς του

Η Εποχή των Εξερευνήσεων και η συλλονή του 'εξωτικού'

-Η κατάταξη του κόσμου σε θαλάμους αξιοπερίεργων αντικειμένων (cabinets of

curiosities) και οι Πριγκηπικές Αίθουσες Τέχνης

Το παράδειγμα του Εξελικτισιμού και n κατάταξη των συλλονών σε εξελικτικά στάδια

  • Το Μουσείο PittRiversστην Οξφόρδη
  • Η ταξινόμηση των πολιτισμών από τον JamesStephanoff

Από τις πριγκηπικές συλλονές στο θεσμό του Εθνικού Μουσείου

  • Η νέα σύλληψη του μουσείου ως μέσο ανάδειξης τη ισχύος του έθνους-κράτους -Αρχαιολογικά και Λαογραφικά Μουσεία
  • Οι Διεθνείς Εκθέσεις και η Έκθεση ανθρώπων: Η δύναμη του βλέμματος και η σχέση του με συγκεκριμένα καθεστώτα ισχύος και γνώσης (MichelFoucault)

Αναπαριστώντας τον 'Άλλο' μουσειολονικοί προβληματισμοί σήμερα

Η αποαποικιοποίηση, τα κινήματα πολιτισμικής αναβίωσης και η κριτική των μεταδομιστών: ο αντίκτυπος τους στην οργάνωση των Μουσείων Αναστοχασμός, Διάλογος, πολυφωνία

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗ Η περίπτωση του αλόγου Comanche (Ε. Α. Lawrence)

Η περίπτωση της έκθεσης του Enola Gay στο Smithsonian (Zolberg)

Η 'Τέχνη' των Αυστραλών Αυτοχθόνων (Howard Morphy)

Η Έκθεση 'Primitivism' στο ΜΟΜΑ της Νέας Υόρκης (James Clifford)

Η Έκθεση 'Paradise' στο Museum of Mankind του Λονδίνου (Henrietta Lidchi)

 

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  • Σολομών, Ε. 2012. Τα Μουσεία ως 'αντικείμενα': Αναζητώντας τρόπους προσέγγισης. Στο Ε. Γιαλούρη (επιμ.) Υλικός Πολιτισμός. Η Ανθρωπολογία στη Χώρα των Πραγμάτων. Αθήνα: Αλεξάνδρεια.
  • Lidchi, Η. 1997. The poetics and politics of exhibiting other cultures. Στο S. Hall (επιμ.) Representation. London: Sage.
  • Clifford, J. 1988. The Predicament of Culture. Harvard University Press, (κεφ. 10).
  • Οικονόμου, Μ. 2003. Μουσείο: Αποθήκη ή Ζωντανός Οργανισμός; Μουσειολογικοί Προβληματισμοί και Ζητήματα. Αθήνα: Κριτική (κεφ. 2).
  • Ρωξάνη Καυτατζόγλου (2003). Λαογραφικά μουσεία, "λαϊκός πολιτισμός" και το "κοινό" των μουσείων. Εθνογραφικά 12-13, σελ. 47-79.
  • Zolberg, V. L. 1998. Museums as contested sites of remembrance: The Enola Gay affair. Στο5. Macdonald and F. Gordon (επιμ.) Theorising Museums. Oxford: Blackwell.

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΣΤΙΣ ΘΕΩΡΗΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ

  • KarlMarx(Προβάλλειτη σχέση παραγωγής-κατανάλωσης μέσα από τη μελέτη του εμπορεύματος, όμως εστιάζει την προσοχή του στην παραγωγή)
  • ThornsteinVeblen(Η κατανάλωση απο τους νεόπλουτους της Αμερικής του τέλους του 19ου αιώνα. Η επιδεικτική κατανάλωση αγαθών ως μέσο προβολής στάτους)
  • Η Σχολή της Φραγκφούρτης (Η 'κριτική της μαζικής κουλτούρας': η μαζική κουλτούρα ως μέσο αναπαραγωγής του καπιταλισμού και παραπλάνησης του κόσμου).
  • Η επιρροή του δομισμού και η δουλειά των Μ. Douglasκαι Β. IsherwoodTheWorldofGoods(τα αντικείμενα του σύγχρονου βιομηχανικού κόσμου μπαίνουν στο στόχαστρο της ανθρωπολογίας ως φορείς συμβολικών νοημάτων) και Ρ. BourdieuDistinction(η κατανάλωση ως κλειδί για τη μελέτη αναπαραγωγής ταξικών σχέσεων).
  • JeanBaudrillard(Απορρίπτει την ιδέα ότι η κατανάλωση έχει σχέση με ανάγκη, χρήση ή χρηστικότητα. Αυτό που καταναλώνεται είναι όχι το ίδιο το προϊόν, αλλά 'σημεία').
  • Η Σχολή του Birmingham(Αντίδραση στην 'κριτική της μαζικής κουλτούρας' - η δυνατότητα του κοινού να 'αντιστέκεται' στα κυρίαρχα μηνύματα. Η μελέτη της 'υπο-κουλτούρας', βλ Hebdidge).

Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ '80 ΚΑΙ ΜΕΤΑ

Η επίδραση του Appadurai και του έργου του The Social Life of Things.

  • (Κριτική στην αντιστικτική διάκριση 'δώρου'-'εμπορεύματος').
  • Η άφιξη της αγοράς και των βιομηχανοποιημένων προϊόντων και της μαζικής κατανάλωσης δεν συνεπάγεται αναγκαστικά την πολιτισμική διάβρωση.
  • Επαναπροσδιορισμός του 'αυθεντικού' - υπάρχουν πολλές μορφές νεωτερικότητας.
  • Η κατανάλωση δεν οδηγεί απαραίτητα στην αποξένωση καιτον ατομικισμό: Τα 'αποξενωμένα προϊόντα' γίνονται 'προσωπικά αντικείμενα' μέσω της κατανάλωσης.
  • Η κατανάλωση ως μια ενεργητική και όχιπαθητική διαδικασία.
  • Η κατασκευή ταυτότητας μέσα από την κατανάλωση προϊόντων.

- Η απενοχοποίηση της κατανάλωσης: ναι μεν, αλλά...

ΕΘΝΟΓΡΑΦΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

  • Watson, Golden Arches East
  • Carrier, The Rituals of Christmas Giving7
  • Κ. Γκουγκουλή, 'Παιδί και Βιομηχανικό Παιχνίδι'
  • Χ. Βλαχούτσικου, 'Να χαρώ κι εγώ το σπίτι μου και το κλειδί απ'τα μέσα'

 

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  •  Miller, D. 2012. Κατανάλωση. Στο Ε. Γιαλούρη (επιμ.) Υλικός Πολιτισμός. Η Ανθρωπολογία στη Χώρατων Πραγμάτων. Αθήνα: Αλεξάνδρεια.
  • Λάλλας, Δ. 2012. Στο Μικρόκοσμο του Mall. Αθήνα: Νησίδες, (κεφ. 1).
  • Smith, Ρ. 2006. Πολιτισμική Θεωρία. Μια Εισαγωγή. Αθήνα: Κριτική (σ. 84-92, 242-258).
  • Mackay, Η. (επιμ.) 1997. Consumption and Everyday Life. London: Sage. (Introduction).
  • Carrier, J. G. 1995 [1993}. The rituals of Christmas giving. Στο D. Miller (επιμ.) Unwrapping Christmas. Oxford: Clarendon Press.
  • Βλαχούτσικου, X. 1991 Να χαρώ κι εγώ το σπίτι μου και το κλειδί απ' τα μέσα. Γυναίκες και κατανάλωση σ' ένα χωριό της Βοιωτίας. Σύγχρονα Θέματα 45: 94­100.
  • Κλειώ Γκουγκουλή (1999) Παιδί και βιομηχανικό παιχνίδι: χρήσεις και χρήστες, μια ανθρωπολογική προσέγγιση. Στο Κ. Γκουγκουλή και Α. Κούρια (επιμ.) Παιδί και Παιχνίδι στη Νεοελληνική Κοινωνία. Αθήνα:. Καστανιώτης.
  • Graeber, D. 2011. Consumption. Current Anthropology 52 (4): 489-511.
  • Τι μπορούμε να μάθουμε για μια κουλτούρα μελετώντας την τροφή KaLτις διατροφικές της συνήθειες;
  • Γιατί τροφές που θα μπορούσαμε να τρώμε, τις απορρίπτουμε; Γιατί τροφές που μια κουλτούρα κατατάσσει ως μιαρές θεωρούναι είδος ντελικατέσσεσν από μια άλλη; Η κοινωνική κατασκευή της 'αηδίας'.
  • Τροφή και συλλογική ταυτότητα: Η τροφή ως μέσο ένταξης σε ένα κοινωνικό, πολιτισμικό, εθνικό, εθνοτικό ή θρησκευτικό σύνολο.
  • Η Μελέτη της τροφής στην Ανθρωπολογία

(Δόμο) λειτουργισμός: Πώς η παραγωγή, διακίνηση και κατανάλωση τροφής σε μια κοινωνία συμβάλλει στην κοινωνική συνοχή και την κοινωνική συνέχεια της κοινωνίας αυτής ως λειτουργικό σύνολο; - Κριτική

Δομισμός: Ποιά είναι η υπο-κείμενη γραμματική και οι κανόνες που ορίζουν τον

τρόπο με τον οποίο ταξινομούνται οι τροφές σε ένα πολιτισμικό σύστημα; Με βάση

ποιούς κανόνες γίνεται η προετοιμασία και ο συνδυασμός των τροφών;

(παραδείγματα Levi-Strauss, Μ. Douglas, SJ. Tambiah). - Κριτική

Προσπάθεια σύνδεσης τοπικών διατροφικών συστημάτων στο παγκόσμιο

σύστημα.

(J. Goody, S. Minz)

Η αντιπαράθεση Μ. Harris - Μ. Sahlins σε σχέση με το ftrcnua των διατροφικών

απαγορεύσεων: Τα πολιτισμικά φαινόμενα αποτελούν μηχανισμό οικολογικής

προσαρμογής;

Τροφή και Φαινομενολογία

Η ανάδυση μιας εναλλακτικής θεώρησης στην οποία η αφηρημένη αντίληψη του του υλικού κόσμου ως αντικειμενικού, ουδέτερου και πρακτικού αντικαθίσταται από την οντολογική του θεμελίωση στη δράση και την εμπειρία των ανθρώπων. Το παράδειγμα της μελέτης της Ν. Σερεμετάκη.

Η έννοια της 'γεύσημολογίας' από τον D. Sutton.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  • MarshalSahlins(2003) Πολιτισμός και Πρακτικός Λόγος. Αθήνα: Εικοστός Πρώτος (Κεφ. 4 Lapenseebourgeoise: Η Δυτική κοινωνία ως πολιτισμός).
  • MarvinHarris(1989). Η ιερή αγελάδα και ο βδελυρός χοίρος. Αθήνα: Τροχαλία (Κεφ. 4 Το σιχαμερό γουρούνι).
  • Petridou, Ε. 2001. The taste of home. Στο Miller (επιμ.) Home Possessions. Oxford: Berg.
  • Σερεμετάκη, Κ. Ν. (επιμ.) 1996. Παλινόστηση Αισθήσεων: Αντίληψη και Μνήμη ως Υλική Κουλτούρα στη Σύγχρονη Εποχή. Αθήνα: Νέα Σύνορα-Α. Α. Λιβάνη. (Κεφ. 1,3)
  •  Sutton, D. Τροφή και Αισθήσεις. Στο Ε. Γιαλούρη (επιμ.) Υλικός Πολιτισμός. Η Αν&ρωπολογία στη Χώρα των Πραγμάτων. Αθήνα: Αλεξάνδρεια.

Ανοικτό Ακαδ. Μάθημα

Ανοικτά Ακαδημαϊκά Μαθήματα
Επίπεδο: A-

Αρ. Επισκέψεων :  5020
Αρ. Προβολώς :  23187

Ημερολόγιο

Ανακοινώσεις

  • - Δεν υπάρχουν ανακοινώσεις -